Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Για πια τέχνη μιλάς ;

Σάββατο

Είναι και η Παρασκευή γεμάτη δαίμονες , το Σάββατο όμως φορτσάρουν.
Τραβάνε τους ανθρώπους εμπνέοντας τους πονηριές , τους σέρνουν  μες τα ‘κλουβ’ και στις διασκορπήσεις που τους τις παρουσιάζουν  σαν : ‘διασκέδαση'  για να μην τυχόν και τους αφήσουν  ήσυχους και παν την Κυριακή το πρωί στην εκκλησιά και γιάνουν.

Και αν κανείς σκεφτεί για εκκλησία του εμπνέει άλλα για τους παπάδες και τα λοιπά για μη τυχόν και δει κανείς τον Θεό που είναι πάνω απ’ όλα.

Δεν επιτυχαίνουν όμως πάντα ,  όσοι γλιτώσουν αρχίζουν να ανεβαίνουν το αόρατο όρος που αποκαλύπτει τη δόξα του Χριστού και από εκεί μπορούν να μιλούν σαν κι αυτόν που τα γράφει αυτά όσο πιο ψηλά τόσο πιο βαθιά.

Από εκεί το ‘κλουβ’ φαίνεται στελεχωμένο με δαιμονισμένες γυναίκες .

Είχαν πριν ακολουθήσει τους δαίμονες σε οδηγίες μπογιαντίσματος τον προσώπων τους ,
να αναμίξουν το αγαθό με την απώλεια σαν τέχνη σκιάς των ματιών με μπογιές από μούργα.

Λογαριάζαν μετά οι δαιμόνοι διαζύγια και εκτρώσεις και χαιρόντουσαν.

Για πια τέχνη μιλάς ;